{"id":730,"date":"2015-02-27T16:33:19","date_gmt":"2015-02-27T15:33:19","guid":{"rendered":"http:\/\/91.194.228.101\/martawiecka\/?page_id=730"},"modified":"2015-03-09T19:50:16","modified_gmt":"2015-03-09T18:50:16","slug":"mistyka-przezyciowa-s-marty-wieckiej","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/martawiecka.pl\/?page_id=730","title":{"rendered":"Mistyka prze\u017cyciowa s. Marty Wieckiej"},"content":{"rendered":"
\n

Ks. Stanis\u0142aw Urba\u0144ski<\/i><\/span><\/p>\n<\/div>\n

Siostra Marta nie pozostawi\u0142a nam \u201eDziennika duszy\u201d, w kt\u00f3rym przedstawi\u0142aby swoj\u0105 mistyk\u0119 prze\u017cyciow\u0105. Jedynie pozostawi\u0142a bardzo ubogi \u201eModlitewnik\u201d z wybranymi pie\u015bniami i poezj\u0105 mistyczn\u0105, kt\u00f3ra \u2013 jak mo\u017cna s\u0105dzi\u0107 \u2013 wyra\u017ca\u0142a jej stan duszy. \u015awiadczy o\u00a0tym odpowiedni wyb\u00f3r pie\u015bni, przede wszystkim opisuj\u0105cy oczyszczenie duszy. Chrze\u015bcijanin, opisuj\u0105c stan swojej duszy, w rzeczywisto\u015bci potrafi za ten dar dzi\u0119kowa\u0107 Bogu pi\u0119knymi lirykami. Nic te\u017c dziwnego, \u017ce s. Marta dla wyra\u017cenia swego stanu ducha, podejmuje trud obja\u015bniania go w kolejnych pie\u015bniach: \u201eT\u0119sknota oblubienicy za Panem Jezusem\u201d, \u201ePie\u015b\u0144 o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d, \u201eSzcz\u0119\u015bcie w mi\u0142o\u015bci\u201d, \u201eDo niebieskiej Matki mojej\u201d, \u201ePie\u015b\u0144 wesela\u201d, \u201eModlitwa\u201d i \u201eDzie\u0144 przed Komuni\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105\u201d. Opis cierpie\u0144, a przede wszystkim szcz\u0119\u015bcia b\u0119d\u0105cego udzia\u0142em duszy po przej\u015bciu ciemnej nocy ma by\u0107 oparciem i b\u0142yskiem nadziei dla tych, kt\u00f3rzy s\u0105 jeszcze na trudnej drodze oczyszczenia zmys\u0142owego i\u00a0duchowego.<\/span><\/p>\n

    \n
  1. \n

    Mistyka nocy<\/b><\/span><\/p>\n<\/li>\n<\/ol>\n

    Aby chrze\u015bcijanin m\u00f3g\u0142 dost\u0105pi\u0107 rado\u015bci \u015bwi\u0119tych, dusza jego musi zosta\u0107 oczyszczona z nieuporz\u0105dkowanych pragnie\u0144. Prze\u017cywaj\u0105c ten etap \u017cycia duchowego cz\u0142owiek do\u015bwiadcza wielu udr\u0119k i cierpie\u0144 duchowych – przy braku pociech p\u0142yn\u0105cych z \u0107wicze\u0144 pobo\u017cnych – kt\u00f3re \u015bw. Jan od Krzy\u017ca nazywa \u201eciemn\u0105 noc\u0105\u201d. \u201eTa ciemna noc jest to wp\u0142yw Boga na dusz\u0119, kt\u00f3ry j\u0105 oczyszcza z nie\u015bwiadomo\u015bci i niedoskona\u0142o\u015bci habitualnych, naturalnych i\u00a0duchowych. Wp\u0142yw ten ludzie duchowi nazywaj\u0105 kontemplacj\u0105 wlan\u0105 albo teologi\u0105 mistyczn\u0105. W tej kontemplacji poucza B\u00f3g dusz\u0119 sposobem tajemnym i zaprawia j\u0105 w doskona\u0142ej mi\u0142o\u015bci, podczas gdy ona nic nie czyni i nie rozumie, czym jest owa kontemplacja wlana\u201d (NC II, 5,1). Dlatego w por\u00f3wnaniu z doktryn\u0105 \u015bw. Jana od Krzy\u017ca mo\u017cna rozpozna\u0107 stan \u201eoczyszczenia biernego\u201d u s. Marty na podstawie jej wybranych pie\u015bni mistycznych.<\/span><\/p>\n

    Wiemy z tradycji mistycznej, \u017ce nie istnieje mistyka chrze\u015bcija\u0144ska poza Chrystusem. Do\u015bwiadczenie mistyczne polega na poznawaniu tajemnic Chrystusa. Dlatego droga \u015bwi\u0119to\u015bci prowadzi przez wiar\u0119 w Chrystusa zrodzon\u0105 z kontemplowania Jego tajemnic \u017cycia. Chrze\u015bcijanin rozwija autentyczne \u017cycie mistyczne, je\u015bli przyjmuje dzia\u0142anie Syna Ojca Niebieskiego.<\/span><\/p>\n

    \u015awiadoma tej prawdy Siostra nazywa Jezusa s\u0142owami pie\u015bni \u201eT\u0119sknota oblubienicy za Panem Jezusem\u201d – \u201ejedynym\u201d, kt\u00f3rego pragnie odnale\u017a\u0107, poniewa\u017c jest On dla niej \u201eukryty\u201d. To pragnienie \u201eukrytego\u201d Jezusa mo\u017ce sugerowa\u0107, \u017ce s. Marta prze\u017cywa stan biernej nocy ducha. Poniewa\u017c czytamy:<\/span><\/p>\n

    \u201eNigdzie, ach nigdzie znale\u017a\u0107 Ci\u0119 nie mog\u0119.<\/span>
    \nSzukam na ziemi szukam sercem w niebie<\/span>
    \nI wsz\u0119dzie czuj\u0119 tylko \u017cal i trwog\u0119\u201d.\/<\/i>cytaty za:Modlitewnik S\u0142ugi Bo\u017cej Siostry Marty Wieckiej, siostry Mi\u0142osierdzia \u015bwi\u0119tego Wincentego a Paulo, (mps przepisany z orygina\u0142u),\/<\/span><\/p>\n

    Powy\u017cszy stan wyja\u015bnia \u015bw. Jan od Krzy\u017ca: \u201eponiewa\u017c\u2026 jeste\u015b w\u015br\u00f3d ciemno\u015bci, pustki i ogo\u0142ocenia duchowego zdaje ci si\u0119, \u017ce wszystko i wszyscy ci\u0119 opu\u015bcili, nie jest to zbyt dziwne, bo w takim stanie zdaje si\u0119 nam, \u017ce i B\u00f3g nas opu\u015bci\u0142. Ot\u00f3\u017c nie masz potrzeby zajmowa\u0107 si\u0119 niczym, nie wiesz nawet czego by\u015b chcia\u0142a, i nic nie znajdziesz, bo wszystko to jest tylko bezpodstawnym przypuszczeniem\u201d (List 19). Jest to cierpienie wynikaj\u0105ce z poczucia zupe\u0142nego opuszczenia przez Boga. \u201eNajwi\u0119ksz\u0105 bole\u015bci\u0105 dla duszy \u2013 pisze \u015bw. Jan od Krzy\u017ca \u2013 w tym stanie jest to, i\u017c wydaje si\u0119 jej wyra\u017anie, \u017ce B\u00f3g j\u0105 opu\u015bci\u0142 i odrzuciwszy, wtr\u0105ci\u0142 w ciemno\u015bci. To uczucie odrzucenia przez Boga jest dla niej najbole\u015bniejszym utrapieniem\u201d (NC II, 6,2).W\u00f3wczas dusze \u201ewidz\u0105c si\u0119 pozbawionymi Boga i pozostawionymi w\u00a0swej n\u0119dzy uwa\u017caj\u0105, \u017ce s\u0142usznie s\u0105 przez Niego wzgardzone i odrzucone, i to ju\u017c na zawsze\u201d (NC II, 7,7). \u201eWidok jej w\u0142asnej n\u0119dzy jest dla niej jakby okrutn\u0105 \u015bmierci\u0105 duchow\u0105\u201d (NC II, 6,1).<\/span><\/p>\n

    Ten stan spot\u0119gowany jest poprzednim rozp\u0142omienieniem duszy mi\u0142o\u015bci\u0105 Boga, odczuwany jest jako przedsmak pe\u0142nego osobowego zjednoczenia z Bogiem. \u201eW tym rozp\u0142omienieniu mi\u0142o\u015bci \u2013 podkre\u015bla \u015awi\u0119ty – skupiaj\u0105 si\u0119 wszystkie po\u017c\u0105dania i si\u0142y duszy, a ona sama jest zraniona, dotkni\u0119ta i roznami\u0119tniona w ka\u017cdym z nich\u2026 Podejmuje niezliczone wysi\u0142ki i licznymi sposobami wyrywa si\u0119 do Boga z t\u0119sknot\u0105 i upragnieniem\u201d (NC II, 11,5). R\u00f3wnie\u017c ten stan ducha opisuje wymieniona pie\u015b\u0144 nast\u0119puj\u0105cymi s\u0142owami:<\/span><\/p>\n

    \u201eO, moje S\u0142o\u0144ce, gdzie\u017c Twoje promienie?<\/span>
    \nGdzie \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 Twoja skry\u0142a si\u0119 przede mn\u0105?<\/span>
    \nWsz\u0119dzie, ach wsz\u0119dzie tylko smutku cienie.<\/span>
    \nWsz\u0119dzie tak pusto, tak straszno, tak ciemno.\u201d<\/span><\/p>\n

    Powy\u017cszy mistyczny stan ma osobowy charakter sprawiaj\u0105cy rozp\u0142omienienie mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3rego obiektem jest umi\u0142owany Oblubieniec. Ku Niemu zwraca si\u0119 pragnienie, p\u0142onie dusza, po\u017c\u0105daj\u0105c doskona\u0142ego zjednoczenia z Nim. Dlatego chrze\u015bcijanin t\u0119skni:<\/span><\/p>\n

    \u201eO gdzie Ty jeste\u015b, o m\u00f3j Ukochany,<\/span>
    \nSkarbie m\u00f3j drogi i Mi\u0142o\u015bci moja.<\/span>
    \nSkarbie nad wszystko, nad wszystkich kochany,<\/span>
    \n T\u0119skni do ciebie ubo\u017cuchna Twoja.<\/span>
    \n O powiedz, powiedz gdzie Ty jeste\u015b Panie,<\/span>
    \nGdzie spotkam Ciebie, gdzie odnale\u017a\u0107 zdo\u0142am?<\/span>
    \n Kr\u00f3lu mej duszy; Ty moje kochanie <\/span>
    \nCzy\u017c ja na pr\u00f3\u017cno tak do Ciebie wo\u0142am?\u201d<\/span><\/p>\n

    Poza jedynym Bogiem ka\u017cda inna rzecz nie daje zadowolenia. Prawdziwa droga prowadz\u0105ca do zjednoczenia z Bogiem wiedzie przez te pustk\u0119, bez odpoczynku i bez nadziei; przez noc osch\u0142o\u015bci, dlatego cz\u0142owiek wo\u0142a: \u201eCzy\u017c ja na pr\u00f3\u017cno tak do Ciebie wo\u0142am?\u201d To do\u015bwiadczenie wynika z p\u0142yn\u0105cego ze \u015bwiadomo\u015bci umi\u0142owania Boga i Jego mi\u0142o\u015bci. To bolesne do\u015bwiadczenie jest konieczne do ukszta\u0142towania w duszy najlepszej mi\u0142o\u015bci, prowadz\u0105cej do ustawicznego zjednoczenia z Bogiem. Oznacza proces ca\u0142kowitego opuszczenia przez Boga, a jednocze\u015bnie jest procesem ca\u0142kowitego oczyszczenia z najg\u0142\u0119bszych motywacji ludzkiej duszy. Wobec tego s. Marta wo\u0142a s\u0142owami cytowanej pie\u015bni:<\/span><\/p>\n

    \u201ePoka\u017c si\u0119, poka\u017c za Tob\u0105 st\u0119sknionej,<\/span>
    \nPoka\u017c si\u0119 Jezu cho\u0107 na chwil\u0119 jedn\u0105.<\/span>
    \nMiej lito\u015b\u0107 Panie dla swej opuszczonej,<\/span>
    \nJednym promykiem pociesz dusz\u0119 biedn\u0105.\u201d<\/span><\/p>\n

    Owa noc jest ogromnym pragnieniem poprzedniego stanu mi\u0142o\u015bci Boga i Jego obecno\u015bci w duszy. To mi\u0142osne pragnienie Boga staje si\u0119 g\u0142\u0119bsze, wznio\u015blejsze i delikatniejsze i\u00a0takim b\u0119dzie, a\u017c do pe\u0142nego zjednoczenia z Nim. Chrze\u015bcijanin wi\u0119c prosi o \u201ejeden promyk pociechy\u201d, kt\u00f3re ust\u0105pi\u0142y po pewnym okresie wzgl\u0119dnego spokoju i harmonii. Bowiem doznawa\u0142 rozkoszy wewn\u0119trznej zanim wszed\u0142 w t\u0119 noc; doznawa\u0142 \u201dsmaku duchowego\u201d. Dusza (wi\u0119c) \u201eodczuwa dr\u0119cz\u0105c\u0105 t\u0119sknot\u0119 za Bogiem, a im bardziej owa t\u0119sknota ro\u015bnie, tym bardziej dusza czuje si\u0119 sk\u0142oniona uczuciowo ku Bogu i rozp\u0142omieniona mi\u0142o\u015bci\u0105, cho\u0107 nie wie i\u00a0nie rozumie jak i sk\u0105d rodzi si\u0119 taka mi\u0142o\u015b\u0107 i sk\u0142onno\u015b\u0107\u2026 Niekiedy rozp\u0142omienienie w duchu wzrasta bardzo, a dr\u0119cz\u0105ca t\u0119sknota za Bogiem staje si\u0119 tak wielka w duszy, \u017ce zdaje si\u0119 i\u017c w tym pragnieniu ko\u015bci jej wysychaj\u0105 i wi\u0119dnie natura, a jej \u017car i si\u0142a niszczeje z powodu \u017cywo\u015bci mi\u0142osnego pragnienia\u201d (NC I, 11,1) \u2013 pisze \u015bw. Jan od Krzy\u017ca.<\/span><\/p>\n

    \u201eBo gdzie\u017c ja p\u00f3jd\u0119, gdy Ty mnie odrzucisz,<\/span>
    \ngdzie\u017c ja sierota biedne serce sk\u0142oni\u0119,<\/span>
    \nGdzie\u017c si\u0119 podzieje, gdy Ty si\u0119 odwr\u00f3cisz,<\/span>
    \nPrzy czyim sercu \u0142zy moje uroni\u0119?\u201d <\/i>\u2013 stwierdza Mistyczka, \u015bpiewaj\u0105c cytowan\u0105 pie\u015b\u0144.<\/span><\/p>\n

    Podstawowym odczuciem, jakie prze\u017cywa w tym stanie chrze\u015bcijanin, jest ciemno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 charakteryzuje nast\u0119puj\u0105co Doktor Hiszpa\u0144ski: \u201eCiemno\u015b\u0107\u2026 dotyczy po\u017c\u0105da\u0144 i w\u0142adz zmys\u0142owych, wewn\u0119trznych i duchowych. Wszystkie one bowiem zaciemniaj\u0105 si\u0119 w tej nocy pod wzgl\u0119dem swego \u015bwiat\u0142a naturalnego, a to w tym celu, by wyzbywszy si\u0119 tego naturalnego \u015bwiat\u0142a, otrzyma\u0142y \u015bwiat\u0142o nadprzyrodzone. W\u015br\u00f3d tej nocy zatem, po\u017c\u0105dania zmys\u0142owe i\u00a0duchowe zostaj\u0105 u\u015bpione i umartwione tak, i\u017c nie mog\u0105 kosztowa\u0107 niczego, zar\u00f3wno boskiego jak i ludzkiego. Odczucia duszy r\u00f3wnie\u017c zostaj\u0105 os\u0142abione i st\u0142umione tak, i\u017c w niczym nie doznaj\u0105 pomocy. Wyobra\u017ania duszy tak\u017ce zostaje zwi\u0105zana i nie mo\u017ce si\u0119 zajmowa\u0107 \u017cadnym dobrem. Pami\u0119\u0107 zanika, a rozum wchodzi w ciemno\u015bci, nie mog\u0105c zrozumie\u0107 niczego, wola osch\u0142a i uci\u015bniona, a wszystkie inne w\u0142adze pr\u00f3\u017cne i bezczynne. Nad tym wszystkim unosi si\u0119 g\u0119sta i ci\u0119\u017cka chmura przyt\u0142aczaj\u0105ca dusz\u0119\u201d. (NC II, 16,1). Ten powy\u017cszy stan \u2013 wed\u0142ug \u015bw. Jana od Krzy\u017ca \u2013 nocy biernej ducha ogarnia ca\u0142ego cz\u0142owieka, a\u017c po najg\u0142\u0119bsze korzenie swych w\u0142adz i dzia\u0142a\u0144, tj. \u201esubstancj\u0119 duchow\u0105\u201d (NC II, 6,4). Dlatego sprawia, \u017ce zaciemniaj\u0105 si\u0119 wszystkie w\u0142adze chrze\u015bcijanina i on nosi t\u0119 ciemno\u015b\u0107 w sobie.<\/span><\/p>\n

    \u015aw. Jan od Krzy\u017ca pisze, \u017ce ciemna noc ducha jest konsekwencj\u0105 kontemplacyjnego oddzia\u0142ywania Boga. Wp\u0142yw ten sprawia w duszy uczucie ciemno\u015bci z dw\u00f3ch powod\u00f3w: \u201epierwszy pow\u00f3d to wznios\u0142o\u015b\u0107 tej M\u0105dro\u015bci Bo\u017cej, kt\u00f3ra przekracza poj\u0119cie duszy i tak staje si\u0119 dla niej mrokiem. Drugi pow\u00f3d, to nisko\u015b\u0107 i nieczysto\u015b\u0107 duszy i to w\u0142a\u015bnie jest dla niej udr\u0119k\u0105 i utrapieniem, a r\u00f3wnie\u017c i ciemno\u015bci\u0105\u201d (NC II, 5,2). To oddzia\u0142ywanie kontemplacyjne Boga, gdy dusz\u0119 \u201eprzenika sw\u0105 \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105, zaciemnia j\u0105 r\u00f3wnocze\u015bnie i pozbawia wszystkich pojmowa\u0144 i odczu\u0107 naturalnych, jakich nabywa\u0142a ona za pomoc\u0105 \u015bwiat\u0142a naturalnego. Nie tylko wi\u0119c pozostawia j\u0105 w ciemno\u015bci, lecz r\u00f3wnie\u017c i w opr\u00f3\u017cnieniu wed\u0142ug wszystkich w\u0142adz i po\u017c\u0105da\u0144, tak duchowych jak i naturalnych. Pogr\u0105\u017cywszy j\u0105 w pr\u00f3\u017cni i ciemno\u015bci, oczyszcza j\u0105 i o\u015bwieca duchowym \u015bwiat\u0142em boskim. Dusza jednak nie zdaje sobie z tego sprawy, wie tylko jedno, \u017ce jest w mrokach\u201d (NC II, 8,4). S\u0105 one tak silne, \u017ce rodz\u0105 uczucie ciemno\u015bci wszechogarniaj\u0105ce, co tradycja mistyczna por\u00f3wnuje do cierpie\u0144 piekielnych.<\/span><\/p>\n

    Ale s. Marta s\u0142owami pie\u015bni \u201eT\u0119sknota oblubienicy\u2026\u201d, robi wyrzuty Jezusowi, jak d\u0142ugo b\u0119dzie j\u0105 w tym stanie trzyma\u0142, skoro ju\u017c przesz\u0142a ca\u0142kowite oczyszczenie:<\/span><\/p>\n

    \u201eAch jam dla Ciebie umar\u0142a wszystkiemu,<\/span>
    \nWszystko, ju\u017c wszystko pogrzeba\u0142am w grobie.<\/span>
    \nAch powiedz Panie, ach powiedz\u017ce czemu<\/span>
    \n\u017ba\u0142ob\u0119 jeszcze mam nosi\u0107 po Tobie?\u201d<\/span><\/p>\n

    Ju\u017c odrzuci\u0142a w tej nocy ducha w\u0142a\u015bciwo\u015bci \u201estarego cz\u0142owieka\u201d, wykorzeni\u0142a je z\u00a0duszy, bo \u201eumar\u0142a wszystkiemu\u201d, \u201ewszystko pogrzeba\u0142a w grobie\u201d, a Pan rani jej serce i\u00a0zostawia z t\u0105 ran\u0105:<\/span><\/p>\n

    \u201ePanie m\u00f3j przebacz, \u017ce tak wo\u0142am \u015bmia\u0142o,<\/span>
    \nPrzebacz, bo serce Ty mi sam zrani\u0142e\u015b.<\/span>
    \nA teraz samo to serce zosta\u0142o<\/span>
    \nGdy\u015b je tak zrani\u0142, czemu opu\u015bci\u0142e\u015b?<\/span><\/p>\n

    Ale ja wo\u0142am i \u017cebrz\u0119 i p\u0142acz\u0119,<\/span>
    \nWszystko na pr\u00f3\u017cno, bo Jezus m\u00f3j mi\u0142y<\/span>
    \nS\u0142ucha\u0107 mnie nie chce chocia\u017c ko\u0142acz\u0119<\/span>
    \nJeszcze si\u0119 jego drzwi nie otworzy\u0142y.<\/span><\/p>\n

    I c\u00f3\u017c ja zrobi\u0119? Czy p\u00f3jd\u0119 od Niego<\/span>
    \nSzuka\u0107 u stworze\u0144 kropelki s\u0142odyczy,<\/span>
    \nBy ulg\u0119 znale\u017a\u0107 dla serca biednego,<\/span>
    \nBy nie czu\u0107 w duszy \u017calu i goryczy?\u201d<\/span><\/p>\n

    Dusza jest tak przepe\u0142niona \u017calem i gorycz\u0105, \u017ce pragnie z powrotem szuka\u0107 rado\u015bci u\u00a0stworze\u0144, kt\u00f3re porzuci\u0142a, wyrzek\u0142a si\u0119 odruch\u00f3w egoizmu, wszelkich przywi\u0105za\u0144 i przyjemno\u015bci doczesnych, pragnienia pociech i przeszk\u00f3d, kt\u00f3re zabieraj\u0105 Jego mi\u0142o\u015b\u0107. Ale zaraz o\u015bwiadcza Jezusowi, w nast\u0119pnej zwrotce pie\u015bni:<\/span><\/p>\n

    \u201eAch nigdy! Nigdy, chocia\u017cbym z t\u0119sknoty<\/span>
    \nZa Panem moim umar\u0142a dla Niego.<\/span>
    \nNie p\u00f3jd\u0119 szuka\u0107 u stworze\u0144 pieszczoty,<\/span>
    \nI nie odst\u0105pi\u0119 od Jezusa mego.\u201d<\/span><\/p>\n

    Jednak s. Marta jest \u015bwiadoma tego\u017c stanu oczyszczenia ducha i w spos\u00f3b zdecydowany, bez l\u0119ku szuka\u0107 b\u0119dzie spotkania z Chrystusem Oblubie\u0144cem w Eucharystii. On za\u015b przebywaj\u0105c w niej w tajemniczy, mistyczny spos\u00f3b przyjdzie do niej.<\/span><\/p>\n

    \u201eSzuka\u0107 Go b\u0119d\u0119 w o\u0142tarza ukryciu,<\/span>
    \nTam Mu opowiem serca mego \u017cale.<\/span>
    \nTam Go zobacz\u0119, tam cho\u0107 chwil\u0119 w \u017cyciu,<\/span>
    \n\u0141ez mych wezbranych ucisz\u0105 si\u0119 fale.\u201d<\/span><\/p>\n

    Przyjdzie do niej i udzieli swej wiernej oblubienicy mi\u0142o\u015bci w doskona\u0142ej kontemplacji jako upragniony Oblubieniec. Bowiem po doskona\u0142ym oczyszczeniu biernej nocy ducha udr\u0119ki i roznami\u0119tnienia afektywne znikn\u0105, w doskona\u0142ym mistycznym zjednoczeniu ust\u0119puj\u0105c miejsca mi\u0142o\u015bci Oblubie\u0144ca. Jest to nawi\u0105zanie do mistyki oblubie\u0144czej w\u00a0pie\u015bni \u201eT\u0119sknota oblubienicy\u2026\u201d. W miejsce dotychczasowego uczucia ciemno\u015bci, opuszczenia, op\u00f3\u017anienia wszystkich w\u0142adz duszy przyjdzie mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, chocia\u017cby w godzin\u0119 \u015bmierci, aby sta\u0107 si\u0119 wieczn\u0105:<\/span><\/p>\n

    \u201eA mo\u017ce, mo\u017ce cho\u0107 w ostatniej chwili<\/span>
    \nOn si\u0119 nad moj\u0105 t\u0119sknot\u0105 zlituje,<\/span>
    \nDo konaj\u0105cej mo\u017ce si\u0119 przychyli,<\/span>
    \nMo\u017ce Boskimi usty poca\u0142uje,<\/span>
    \nI mnie sierot\u0119 biedn\u0105, opuszczon\u0105<\/span>
    \nNazwie ju\u017c wieczn\u0105 sw\u0105 oblubienic\u0105\u201d<\/span><\/p>\n

    Ostatnia zwrotka ko\u0144czy opis biernych oczyszcze\u0144. Warto doda\u0107, \u017ce po tym stanie chrze\u015bcijanin osi\u0105ga zjednoczenie przeobra\u017caj\u0105ce, zwane \u201ema\u0142\u017ce\u0144stwem duchowym\u201d. \u015aw. Jan od Krzy\u017ca okre\u015bla ten stan jako \u201eca\u0142kowite przekszta\u0142cenie w umi\u0142owanego\u201d (\u017bPM 3,26). \u201eStan zjednoczenia z Bogiem polega na ca\u0142kowitej przemianie duszy w wol\u0119 Bo\u017c\u0105 tak, by w\u00a0niej nie by\u0142o nic przeciwnego woli Bo\u017cej, ale \u017ceby we wszystkim i zupe\u0142nie jej poruszenia by\u0142y tylko wol\u0105 Bo\u017c\u0105\u201d (DGK I, 11,2). \u201eJest to ca\u0142kowite przekszta\u0142cenie w Umi\u0142owanego \u2013 wed\u0142ug Doktora Mistycznego \u2013 w kt\u00f3rym obydwie strony oddaj\u0105 si\u0119 sobie nawzajem w zupe\u0142ne posiadanie, a dzi\u0119ki pe\u0142nemu dope\u0142nieniu mi\u0142osnego zjednoczenia, w kt\u00f3rym dusza staje si\u0119 przeb\u00f3stwiona, staje si\u0119 Bogiem przez uczestnictwo o tyle, o ile to mo\u017cliwe w tym \u017cyciu\u2026 Dlatego jest to najwy\u017cszy stan, do jakiego mo\u017cna doj\u015b\u0107 w tym \u017cyciu\u201d. (PD 22,3)<\/span><\/p>\n

    Cytowana przez s. Mart\u0119 pie\u015b\u0144 \u201eT\u0119sknota oblubienicy\u2026\u201d, czyli poezja mistyczna jest wi\u0119c wspania\u0142ym opisem mistycznych oczyszcze\u0144. Chocia\u017c zawiera mocny element psychologiczny prze\u017cycia, to jednak w rzeczywisto\u015bci jest ono teologiczne, gdy\u017c tylko B\u00f3g mo\u017ce uzdrowi\u0107 cz\u0142owieka po grzechu i zaprowadzi\u0107 w\u0142a\u015bciwy porz\u0105dek w sferze ducha. Wielko\u015b\u0107 tej poezji dopiero widzimy w \u015bwietle doktryny \u015bw. Jana od Krzy\u017ca, kt\u00f3ra pozwala zrozumie\u0107 prze\u017cywanie i kszta\u0142towanie wn\u0119trza duszy na drodze oczyszczenia prowadz\u0105cej do za\u017cy\u0142o\u015bci z Bogiem. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce chocia\u017c poezja i pie\u015bni emocjonalnie podaj\u0105 opis tych prze\u017cy\u0107 od strony negatywnej (ciemno\u015b\u0107, udr\u0119ki, cierpienie), to raczej podkre\u015blaj\u0105 element pozytywny (uczucie mi\u0142o\u015bci, pokoju, wyciszenia). W ten spos\u00f3b jej opis uzyskuje charakter bardziej egzystencjalny i praktyczny do tego stopnia, \u017ce w opisie tym s. Marta odnajduje swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 sytuacj\u0119 ducha.<\/span><\/p>\n

    Ten opis pie\u015bni jest wspania\u0142\u0105 \u201eper\u0142\u0105\u201d mistyki prze\u017cyciowej, wyra\u017caj\u0105cy rzeczywisto\u015b\u0107 tych prze\u017cy\u0107 wraz z rozwojem biernych oczyszcze\u0144 na drodze do zjednoczenia. Polega z jednej strony na oderwaniu si\u0119 duszy od nieuporz\u0105dkowanych przylgni\u0119\u0107, a z drugiej strony na pozytywnym zwr\u00f3ceniu jej porusze\u0144 ku Bogu. Jednocze\u015bnie ca\u0142\u0105 swa istot\u0105 dusza t\u0119skni za pe\u0142ni\u0105 spotkania z Bogiem w wieczno\u015bci, co jednak nie przeszkadza jej w tym, i\u017c rozwija ca\u0142\u0105 swa istot\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 drugiemu cz\u0142owiekowi, w przypadku s. Marty na s\u0142u\u017cbie w szpitalu. Ta pos\u0142uga staje si\u0119 szczeg\u00f3lnie owocna, wydaj\u0105c owoc najwy\u017cszego heroizmu, czyli oddanie \u017cycia za bli\u017aniego.<\/span><\/p>\n

    Nie wiemy jak d\u0142ugo trwa\u0142 okres biernych oczyszcze\u0144, ale mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce by\u0142 do\u015b\u0107 d\u0142ugi, skoro s. Marta ucieka si\u0119 w \u201eModlitwie strapionej duszy do Naj\u015bwi\u0119tszej Maryi Panny\u201d o pomoc. Musia\u0142 on by\u0107 bardzo ci\u0119\u017cki, poniewa\u017c \u201eModlitwa\u2026\u201d m\u00f3wi o bole\u015bci w sercu, trwodze i ucisku w duszy tak wielkim, \u017ce dusza \u201eju\u017c prawie upada pod ci\u0119\u017carem swojego krzy\u017ca\u201d. Dlatego prosi o ratunek \u201eNie odpychaj mnie garn\u0105cej si\u0119 do Ciebie i przyb\u0105d\u017a mi na pomoc (…) nie daj mi zgin\u0105\u0107, us\u0142ysz moje wo\u0142anie\u201d. Zar\u00f3wno z pie\u015bni \u201eT\u0119sknota oblubienicy za Panem Jezusem\u201d, jak i z modlitwy maryjnej wynika, \u017ce stan tych duchowych cierpie\u0144 b\u0119dzie trwa\u0142 do ko\u0144ca \u017cycia. \u201eA mnie, je\u017celi podoba si\u0119 Bogu, aby \u017cycie moje do ko\u0144ca by\u0142o bolesn\u0105 i ciernist\u0105 pielgrzymk\u0105, to przynajmniej wyjednaj, abym pod Twoj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 opiek\u0105 nie ustawa\u0142a od b\u00f3lu, ale nios\u0142a krzy\u017c m\u00f3j z odwag\u0105\u201d.13<\/sup><\/a><\/sup> Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce s.\u00a0Marta prze\u017cywa najwy\u017csze stopnie biernych oczyszcze\u0144, kt\u00f3re po ludzku przekraczaj\u0105 naturalne mo\u017cliwo\u015bci. Musz\u0105 by\u0107 tak intensywne i ci\u0119\u017ckie, nieustanne, \u017ce s. Marta poprzez odmawian\u0105 \u201eModlitw\u0119\u201d prosi Maryj\u0119 o uproszenie odpoczynku od nich w \u201eskryto\u015bci \u015bwi\u0119tego przybytku\u201d, czyli w duszy. \u201eNiech obeschn\u0105 z \u0142ez oczy me, patrz\u0105c na Syna Twojego, kt\u00f3rego nam z \u0142ask\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105 podajesz, i nie daj mi odej\u015b\u0107 od Ciebie a\u017c si\u0119 ucieszy dusza moja wspomnieniem Twojej dobroci, a\u017c mi promyk nadziei serce rozweseli, a\u017c wszystko [z\u0142o\u017c\u0119] przed Tob\u0105, i poczuj\u0119, \u017ce dosz\u0142a do Ciebie ta modlitwa moja (…)\u201d. W jednym momencie mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce s. Marta mia\u0142a chwil\u0119 szcz\u0119\u015bcia, gdy modli si\u0119 do Matki Bo\u017cej s\u0142owami drugiej modlitwy \u201ePragnienie do niebieskiej Ojczyzny do Matki Naj\u015bwi\u0119tszej\u201d prosz\u0105c \u015bw. Wincentego a Paulo w dzie\u0144 jego imienin oraz \u015bw. Jana Nepomucena o wstawiennictwo w jej pro\u015bbie: \u201eT\u0119skni\u0105c do Ciebie sp\u0119dzam we \u0142zach dnie i noce, nie mog\u0119 d\u0142u\u017cej \u017cy\u0107 nie widz\u0105c ciebie, umr\u0119 na tym wygnaniu i b\u0142agam o pozwolenie przyj\u015bcia do Ciebie. O moja Naj\u015bwi\u0119tsza Matko, jak jestem szcz\u0119\u015bliwa my\u015bl\u0105c o Twej wielko\u015bci i o Twojej chwale. Dope\u0142nisz miary mego szcz\u0119\u015bcia, je\u017celi raczysz mi pozwoli\u0107 uwielbia\u0107 Ci\u0119 i ogl\u0105da\u0107 Ci\u0119 w niebie. O moja Ukochana Matko ul\u017cyj mi, bo nie mog\u0119 ani chwili \u017cy\u0107 bez Ciebie. Moja my\u015bl w ka\u017cdej chwili wznosi si\u0119 do nieba\u201d. Jest to modlitwa osobista s. Marty napisana w formie listu: \u201eKo\u0144cz\u0119 m\u00f3j list ca\u0142ym sercem przej\u0119ta, jakbym chcia\u0142a wzlecie\u0107 do nieba\u201d. W tym stanie bolesnych oczyszcze\u0144 s. Marta prosi w \u201eModlitwie do \u015bwi\u0119tego Stanis\u0142awa Kostki\u201d o wstawiennictwo u\u00a0Matki Bo\u017cej, aby mog\u0142a w tym stanie wytrwa\u0107, w stanie \u2013 jak okre\u015bla \u2013 trudnych walk, dlatego prosi go o wyproszenie \u0142aski odwagi i wytrwa\u0142o\u015bci, gdy\u017c pragnie do ko\u0144ca wytrwa\u0107.<\/span><\/p>\n

    2. Mistyka krzy\u017ca<\/b><\/span><\/p>\n

    Mistyk\u0119 s. Marty mo\u017cna jeszcze pe\u0142niej zrozumie\u0107 w perspektywie krzy\u017ca, kt\u00f3r\u0105 potwierdza s\u0142owami \u201ePie\u015bni o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d. Aby lepiej mistyczn\u0105 poezj\u0119 krzy\u017ca zrozumie\u0107 przytocz\u0119 s\u0142owa \u015bw. Jana od Krzy\u017ca: \u201eNatura ludzka (…) na drzewie krzy\u017ca zosta\u0142a odkupiona i naprawiona. Tam bowiem zwr\u00f3ci\u0142 jej B\u00f3g sw\u0105 \u0142ask\u0119 i poda\u0142 r\u0119k\u0119 mi\u0142osierdzia. Przez swoj\u0105 m\u0119k\u0119 i \u015bmier\u0107 usun\u0105\u0142 rozdzia\u0142, jaki wprowadzi\u0142 grzech pierworodny mi\u0119dzy cz\u0142owieka i Boga (…) Pod drzewem jab\u0142oni, to jest w cieniu \u0142aski drzewa krzy\u017ca, nazwanego tu drzewem jab\u0142oni, Syn Bo\u017cy (…) odkupi\u0142, a tym samym po\u015blubi\u0142 sobie natur\u0119 ludzk\u0105. Na krzy\u017cu wi\u0119c ka\u017cda dusza zosta\u0142a odkupiona i otrzyma\u0142a od Niego \u0142ask\u0119\u201d (PD 23, 2-3). Dla \u015bw. Jana od Krzy\u017ca odkupienie na krzy\u017cu jest najwi\u0119kszym wyrazem mi\u0142o\u015bci Boga wobec cz\u0142owieka. Dlatego w\u00a0\u201ePie\u015bni o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d znajdujemy zwi\u0105zek, jaki istnieje pomi\u0119dzy mi\u0142o\u015bci\u0105 a cierpieniem w \u017cyciu duchowym. Jest to stan mi\u0142osnego t\u0119sknienia za jedno\u015bci\u0105 z Jezusem. Mo\u017cna wi\u0119c powy\u017csz\u0105 pie\u015b\u0144 nazwa\u0107 ogromem mi\u0142osnej t\u0119sknoty.<\/span><\/p>\n

    \u201ePanie, Ty widzisz,<\/span>
    \n krzy\u017ca si\u0119 nie l\u0119kam.<\/span>
    \nPanie, Ty widzisz, krzy\u017ca si\u0119 nie wstydz\u0119.<\/span>
    \nKrzy\u017c Tw\u00f3j ca\u0142uj\u0119, pod krzy\u017cem ukl\u0119kam,<\/span>
    \nBo na tym krzy\u017cu Boga mego widz\u0119.<\/span><\/p>\n

    Do krzy\u017ca zwracam wszystkie me \u017cyczenia.<\/span>
    \nDo krzy\u017cam przybi\u0142 b\u0142\u0119dnych my\u015bli roje,<\/span>
    \nBo z krzy\u017ca p\u0142yn\u0105 promienie zbawienia.<\/span>
    \nBo z krzy\u017ca p\u0142yn\u0105 zmartwychwstania zdroje.<\/span><\/p>\n

    Pod krzy\u017cem \u015bwiata starty i z\u0142amany,<\/span>
    \nPragn\u0119 ju\u017c odt\u0105d krzy\u017c tw\u00f3j w duszy nosi\u0107.<\/span>
    \n Niewoli \u015bwiata pokruszy\u0107 kajdany,<\/span>
    \nBym m\u00f3g\u0142 na krzy\u017cu Twoja chwa\u0142\u0119 g\u0142osi\u0107.<\/span>
    \nAch, Ty\u015b mi poda\u0142 pierwszy r\u0119k\u0119 Twoj\u0105,<\/span>
    \nAbym na krzy\u017cu m\u00f3g\u0142 odnale\u017a\u0107 drog\u0119,<\/span>
    \nA jam ni\u0105 wzgardzi\u0142. Dzi\u015b pod krzy\u017cem stoj\u0119,<\/span>
    \nBo ju\u017c bez Ciebie d\u0142u\u017cej \u017cy\u0107 nie mog\u0119\u201d.<\/span><\/p>\n

    To odkupie\u0144cze dzia\u0142anie krzy\u017ca obejmuje ca\u0142e \u017cycie cz\u0142owieka, usuwaj\u0105c jednocze\u015bnie skutki grzechu. W praktyce dokonuje si\u0119 to w procesie oczyszczenia nocy (por. DGK I, 2,1,5). Po to B\u00f3g wprowadza dusz\u0119 w ciemn\u0105 noc, by j\u0105 oczy\u015bci\u0107 z wszelkich niedoskona\u0142o\u015bci i podnie\u015b\u0107 j\u0105 wy\u017cej (por. NC I, 2,8). Dlatego na krzy\u017cu dokonuj\u0105 si\u0119 za\u015blubiny duchowe, u\u015bwiadamiaj\u0105ce cz\u0142owiekowi mi\u0142o\u015b\u0107 Boga i sk\u0142aniaj\u0105ce go do sta\u0142ego odpowiadania na Jego mi\u0142o\u015b\u0107 \u2013 jak widzimy w \u201ePie\u015bni o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d \u2013 szukaj\u0105c Go i kochaj\u0105c Go z ca\u0142ego serca.<\/span><\/p>\n

    Bom znalaz\u0142 w krzy\u017cu to, com w szcz\u0119\u015bciu straci\u0142:<\/span>
    \nPok\u00f3j i wiar\u0119, mi\u0142o\u015b\u0107 i nadziej\u0119.<\/span>
    \nUbog\u0105 dusz\u0119 Ty\u015b \u0142zami wzbogaci\u0142,<\/span>
    \n [Przystroi\u0142] cierniem, kt\u00f3ry nie zwi\u0119dnieje\u201d.<\/span><\/p>\n

    Po tym uwielbieniu krzy\u017ca chrze\u015bcijanin w \u201ePie\u015bni\u2026\u201d wraca do opisu swych oczyszcze\u0144. I zn\u00f3w prze\u017cywa stany poprzednio opisane, ale jakby szczeg\u00f3\u0142owo uzupe\u0142nione i bardziej dojrzale, w pogodzeniu z bole\u015bci\u0105 serca, z udr\u0119k\u0105 i j\u0119kiem, wychodz\u0105cym ju\u017c z serca zranionego mi\u0142o\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105.<\/span><\/p>\n

    \u201eA serce wspomnie\u0144 wa\u017c\u0105c krwawe rany,<\/span>
    \nSamotne \u017cycie \u2013 pielgrzymk\u0119 odb\u0119dzie.<\/span>
    \nCzy\u0144 co chcesz ze mn\u0105, pod krzy\u017cem zostan\u0119.<\/span>
    \nKrzy\u017c by\u0142 kolebk\u0105, krzy\u017c mym grobem b\u0119dzie\u201d.<\/span><\/p>\n

    W tym stanie, ponownie chrze\u015bcijanin prze\u017cywa kryzys modlitwy, kt\u00f3ry staje si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142em niepokoju i wewn\u0119trznej udr\u0119ki. Sytuacja ta jest wynikiem Bo\u017cego dzia\u0142ania w nocy ciemnej, a nie skutkiem niedoskona\u0142o\u015bci. Dlatego chrze\u015bcijanin s\u0142owami \u201ePie\u015bni\u2026\u201d zaznacza, \u017ce nie rozumie tego stanu.<\/span><\/p>\n

    \u201eSmutno mi w duszy i nie wiem dlaczego.<\/span>
    \nChcia\u0142bym si\u0119 modli\u0107, modli\u0107 si\u0119 nie mog\u0119.<\/span>
    \nJakby przeczucie nieszcz\u0119\u015bcia jakiego.<\/span>
    \nCzuje t\u0119sknot\u0119 i bole\u015b\u0107 i trwog\u0119\u201d.<\/span><\/p>\n

    Poniewa\u017c w tym stanie dwa elementy przeplataj\u0105 si\u0119: boski i ludzki. Z jednej strony B\u00f3g, a z drugiej strony dusza z licznymi niedoskona\u0142o\u015bciami. I dlatego dusza odczuwa cierpienie, kt\u00f3re pochodzi od \u201estarcia\u201d tych element\u00f3w. \u201eCzynnikiem boskim jest kontemplacja oczyszczaj\u0105ca, a czynnikiem ludzkim jest podmiot samej duszy\u201d (NC II, 6,1) \u2013 pisze \u015bw. Jan od Krzy\u017ca. Podobn\u0105 my\u015bl wyra\u017ca \u201ePie\u015b\u0144 o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d, tylko \u017ce j\u0119zykiem poezji:<\/span><\/p>\n

    \u201eSmutno mi w duszy, a oko si\u0119 \u015bmieje.<\/span>
    \nUdana rado\u015b\u0107 bole\u015b\u0107 serca t\u0142umi.<\/span>
    \nJak burza ros\u0119, tak \u017cal \u0142zy rozwieje.<\/span>
    \n\u015awiat \u017cycia duszy nigdy nie zrozumie\u201d.<\/span><\/p>\n

    Charakterystyczne jest to, co jest wyra\u017cone w ostatnim zdaniu \u201ePie\u015bni\u2026\u201d, \u017ce wzajemne zestawienie tych dw\u00f3ch skrajnych przeciwie\u0144stw, kt\u00f3re znajduj\u0105 si\u0119 w nocy ciemnej jest niezrozumia\u0142e dla cz\u0142owieka, kt\u00f3rego serce pozbawione jest mi\u0142o\u015bci.<\/span><\/p>\n

    \u201eSerce jak kamie\u0144, mchem poros\u0142y ca\u0142y,<\/span>
    \nB\u00f3lem porasta gdym \u015bwiatu objawi\u0142<\/span>
    \nTen \u017cal serdeczny; \u015bwiat ujrza\u0142 uko\u015bnie,<\/span>
    \nI tam [pot\u0119pia\u0142], gdzie B\u00f3g b\u0142ogos\u0142awi\u0142\u201d.<\/span><\/p>\n

    Dlatego chrze\u015bcijanin zwraca si\u0119 o pomoc do Jezusa, pe\u0142n\u0105 serca t\u0119sknot\u0105:<\/span><\/p>\n

    \u201eP\u0142aka\u0107 nie mog\u0119, jednak p\u0142aka\u0107 musz\u0119,<\/span>
    \nI my\u015bl si\u0119 smuci i serce si\u0119 smuci.<\/span>
    \nO dobry Jezu, pociesz moj\u0105 dusz\u0119.<\/span>
    \nNiechaj Twa \u0142aska pok\u00f3j Jej przywr\u00f3ci\u201d.<\/span><\/p>\n

    Mo\u017cliwo\u015b\u0107 poznania i mi\u0142owania Boga takiego, jakim jest w swej istocie, jest ca\u0142kowicie darem samego Boga. Poniewa\u017c \u017cycie mistyczne, czyli \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 jest uczestnictwem w\u00a0wewn\u0119trznym \u017cyciu samego Boga, Jego poznaniu i mi\u0142o\u015bci. Wej\u015bcie chrze\u015bcijanina w sanktuarium Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i Jego \u015bwi\u0119to\u015bci jest niedost\u0119pne na drodze czysto ludzkiego wysi\u0142ku. \u015awiadoma tej prawdy s. Marta, \u017ce B\u00f3g objawi\u0142 swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i przekaza\u0142 j\u0105 ludziom w osobie i\u00a0zbawczym dziele Jezusa, zwraca si\u0119 s\u0142owami \u201ePie\u015bni\u2026\u201d o pomoc do Jego Syna. Poniewa\u017c uprzedzaj\u0105ca mi\u0142o\u015b\u0107 Boga wprowadza cz\u0142owieka w tajemnic\u0119 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci, \u017ceby Jego \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 dzia\u0142a\u0142a w cz\u0142owieku i poprzez cz\u0142owieka. Wobec tego cz\u0142owiek pragnie na\u015bladowa\u0107 Jezusa, Boga \u2013 Cz\u0142owieka. To pragnienie na\u015bladowania we wszystkim Chrystusa \u2013 wed\u0142ug \u015bw. Jana od Krzy\u017ca \u2013 polega na upodobnieniu \u017cycia swojego do Jego \u017cycia, \u201enad kt\u00f3rym cz\u0119sto trzeba rozmy\u015bla\u0107, by je umie\u0107 na\u015bladowa\u0107 i zachowywa\u0107 (…) we wszystkich okoliczno\u015bciach tak, jak On by si\u0119 zachowywa\u0142\u201d (DGK I, 13,3).<\/span><\/p>\n

    Chodzi wi\u0119c o przylgniecie ca\u0142\u0105 osob\u0105 do Jezusa. Chodzi o ca\u0142kowit\u0105 za\u017cy\u0142o\u015b\u0107 z Nim, zw\u0142aszcza w ciemnej nocy ducha. Poniewa\u017c, pisze \u015bw. Jan od Krzy\u017ca, \u017ce szukanie poza Nim innych nadprzyrodzonych objawie\u0144, jest obraz\u0105 Boga i jakby powt\u00f3rnym domaganiem si\u0119 Jego Wcielenia oraz przej\u015bcia przez \u017cycie i \u015bmier\u0107 (por. DGK II, 22,5). St\u0105d te\u017c droga \u017cycia mistycznego dla s. Marty jest uto\u017csamieniem si\u0119 z drog\u0105 na\u015bladowania Jezusa. Ale tajemnica krzy\u017ca stanowi punkt centralny \u017cycia Jezusa, dlatego s. Marta w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny koncentruje si\u0119 na tym wydarzeniu, w kt\u00f3rym dostrzega wz\u00f3r ogo\u0142ocenia duchowego.<\/span><\/p>\n

    Warto w tym miejscu zn\u00f3w odnie\u015b\u0107 si\u0119 do nauki \u015bw. Jana od Krzy\u017ca, aby pe\u0142niej zrozumie\u0107 \u201ePie\u015b\u0107 o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d. Doktor Hiszpa\u0144ski drog\u0119 ogo\u0142ocenia rozumie jako proces \u015bmierci dla ludzkiej natury w jej wymiarze zmys\u0142owym, jak i duchowym. \u201ePo pierwsze Chrystus co do zmys\u0142\u00f3w duchowo obumar\u0142 w swym \u017cyciu, a naturalnie w swej \u015bmierci (…). Po drugie (…) w chwili \u015bmierci zosta\u0142 wyniszczony w swej duszy przez pozbawienie wszelkiej pociechy i rozkoszy. Ojciec pozostawi\u0142 Go w tak ca\u0142kowitym opuszczeniu w ni\u017cszej cz\u0119\u015bci duszy, \u017ce Chrystus zmuszony by\u0142 wo\u0142a\u0107: >>Bo\u017ce m\u00f3j, Bo\u017ce m\u00f3j, czemu\u015b mnie opu\u015bci\u0142? <<(Mt 27,46). To by\u0142o najwi\u0119ksze odczuwalne opuszczenie w Jego \u017cuciu. Ale te\u017c wtedy dokona\u0142 dzie\u0142a wi\u0119kszego ni\u017c wszystkie cuda, kt\u00f3re zdzia\u0142a\u0142, dzie\u0142a najwi\u0119kszego na niebie i\u00a0ziemi, jakim jest pojednanie i po\u0142\u0105czenie przez \u0142ask\u0119 rodzaju ludzkiego z Bogiem. A sta\u0142o si\u0119 to w czasie i chwili, gdy nasz Pan wyniszczony by\u0142 we wszystkim\u201d (DGK II, 7,9-11).<\/span><\/p>\n

    Z przyk\u0142adu Jezusa \u015bw. Jan od Krzy\u017ca wyci\u0105ga wniosek, \u017ce im wi\u0119cej cz\u0142owiek wyniszczy si\u0119 dla Boga w sferze zmys\u0142owej i duchowej, tym wi\u0119cej si\u0119 z Nim zjednoczy. \u201eA\u00a0je\u015bli kto\u015b dojdzie m\u0119\u017cnie do tego ca\u0142kowitego nic, kt\u00f3re jest najg\u0142\u0119bsz\u0105 pokor\u0105, dokona si\u0119 wtedy zjednoczenie duchowe pomi\u0119dzy dusz\u0105 a Bogiem\u201d (tam\u017ce). Jest to najwy\u017cszy stan, jaki cz\u0142owiek mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 na ziemi. Polega on nie na \u017cyciu w \u201eprzyjemno\u015bciach, upodobaniach, smakach i uczuciach duchowych, lecz na prawdziwej \u015bmierci krzy\u017cowej w zmys\u0142ach i duchu, czyli w zewn\u0119trznej i duchowej cz\u0119\u015bci cz\u0142owieka\u201d (tam\u017ce).<\/span><\/p>\n

    \u015aw. Jan od Krzy\u017ca podkre\u015bla wi\u0119c totalne unicestwienie Jezusa podczas Jego m\u0119ki i\u00a0\u015bmierci. Dlatego droga ogo\u0142ocenia jest drog\u0105 doskona\u0142ego oczyszczenia ca\u0142ej sfery afektywnej cz\u0142owieka. W\u00f3wczas prowadzi chrze\u015bcijanina do mistycznego zjednoczenia z Bogiem. Bez tego na\u015bladowania Jezusa i uczestnictwa w tajemnicy Jego krzy\u017ca cz\u0142owiek nie osi\u0105gnie pe\u0142nej \u015bwi\u0119to\u015bci. Jednocze\u015bnie ogo\u0142ocenie na krzy\u017cu objawia mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, bez kt\u00f3rej \u015bwiat nie by\u0142by zbawiony. Wobec tego ogo\u0142ocenie, wyniszczenie cz\u0142owieka musi by\u0107 dzie\u0142em mi\u0142o\u015bci dla Jezusa, w przeciwnym razie nie ma ono sensu mistycznego.Por. A. Rusza\u0142a, Ze \u015bwi\u0119tym Janem od Krzy\u017ca ku zjednoczeniu z Bogiem, Krak\u00f3w 1999, s. 163-164.<\/span><\/i><\/span><\/p>\n

    Nic te\u017c dziwnego, \u017ce dla s. Marty na\u015bladowanie Jezusa w Jego ogo\u0142oceniu krzy\u017ca wyra\u017ca najpe\u0142niej \u201ePie\u015bni o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d. Dlatego powraca w cytowanej poezji mistycznej ci\u0105gle do ogo\u0142ocenia w ciemnej nocy ducha – jak ju\u017c widzieli\u015bmy – do ogo\u0142ocenia wspartego mi\u0142o\u015bci\u0105 Jezusa. Musi by\u0107 ono podj\u0119te dla Jego mi\u0142o\u015bci. Tylko z mi\u0142o\u015bci dla Chrystusa mo\u017cna d\u0105\u017cy\u0107 do zupe\u0142nego ogo\u0142ocenia (por. DGK I, 13,5-6). Dlatego proces oczyszczenia mo\u017cna tylko zrozumie\u0107 w atmosferze mi\u0142o\u015bci krzy\u017ca:<\/span><\/p>\n

    \u201eBo je\u015bli Twoje nie wesprze mnie rami\u0119,<\/span>
    \nJestem tak s\u0142aby jak ta wiotka trzcina,<\/span>
    \nCo lada wietrzyk i ugnie i z\u0142amie.<\/span>
    \nChocia\u017c z t\u0119sknot\u0105 do nieba si\u0119 wspina.<\/span>
    \nAch Ty\u015b mnie zawsze tak wiernie prowadzi\u0142,<\/span>
    \nChocia\u017c jam Ciebie nie zna\u0142 i nie prosi\u0142.<\/span>
    \nI w sercu moim grzech na grzech gromadzi\u0142,<\/span>
    \nI rozkosz \u015bwiata nad tw\u00f3j krzy\u017c przenosi\u0142\u201d.<\/span><\/p>\n

    Ostatnie dwie strofy \u201ePie\u015bni o krzy\u017cu \u015bwi\u0119tym\u201d wyra\u017caj\u0105 warto\u015b\u0107 mi\u0142o\u015bci ofiarnej. Ukrzy\u017cowanie w duchu z Chrystusem prowadzi do \u017cycia wewn\u0119trzn\u0105 nadziej\u0105, pewno\u015bci\u0105, \u017ce Jezus nie odepchn\u0105\u0142 cz\u0142owieka. Tylko \u017cycie w jedno\u015bci z Chrystusem ukrzy\u017cowanym czyni dusz\u0119 przyjaci\u00f3\u0142k\u0105 cierpie\u0144 Chrystusowych. Dlatego chrze\u015bcijanin idzie za Chrystusem w\u00a0pokorze a\u017c na Kalwari\u0119 i do grobu wierz\u0105c, \u017ce w mi\u0142o\u015bci Chrystusowych ran i w mi\u0142o\u015bci krzy\u017ca zwyci\u0119\u017cy w swym \u017cyciu:<\/span><\/p>\n

    \u201eA Ty\u015b mnie jednak nie odepchn\u0105\u0142 Panie,<\/span>
    \nI tw\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 zawsze za mn\u0105 goni\u0142,<\/span>
    \nTam gdzie poznawszy twoje zmi\u0142owanie<\/span>
    \nG\u0142owym do krzy\u017ca st\u00f3p kornie nie sk\u0142oni\u0142.<\/span>
    \nDzi\u015b ju\u017c od krzy\u017ca twego nie odst\u0105pi\u0119,<\/span>
    \nPod krzy\u017cem \u2013 mi\u0142o\u015b\u0107 krzy\u017ca nie ostygnie<\/span>
    \n We krwi ran Twoich m\u0105 dusz\u0119 wyk\u0105pi\u0119,<\/span>
    \nI cho\u0107 upadn\u0119, tw\u00f3j krzy\u017c mnie wyd\u017awignie\u201d.<\/span><\/p>\n

    Ta orientacja mistyki prze\u017cyciowej s. Marty na tajemnic\u0119 krzy\u017ca stanowi zasadniczy element jej duchowo\u015bci. Dlatego odwo\u0142uje si\u0119 do tajemnicy krzy\u017ca, widz\u0105c w niej podstaw\u0119 teologiczn\u0105 dla swoich oczyszcze\u0144 i zjednoczenia z Bogiem. Wyra\u017ca ona najg\u0142\u0119bsz\u0105 tre\u015b\u0107 idea\u0142u chrze\u015bcija\u0144skiej \u015bwi\u0119to\u015bci. Tajemnica krzy\u017ca jest dla s. Marty duchowym testamentem, kt\u00f3ry pozwoli\u0142 jej zrealizowa\u0107 doczesne \u017cycie w mi\u0142o\u015bci krzy\u017ca, aby otrzyma\u0107 wieczno\u015b\u0107. Wobec tego s\u0142owami pie\u015bni \u201eDo niebieskiej Matki mojej\u201d wyra\u017ca pragnienie:<\/span><\/p>\n

    \u201eChc\u0119 za Jezusem d\u017awiga\u0107 krzy\u017c cierpienia<\/span>
    \nPragn\u0119 goryczy kielich pi\u0107 dla Niego<\/span>
    \nLecz si\u0142 mi braknie i mdleje z pragnienia<\/span>
    \nGdy Jezus wzywa do st\u00f3p krzy\u017ca Swego\u201d.<\/span><\/p>\n

      \n
    1. \n

      Mistyka maryjna<\/b><\/span><\/p>\n<\/li>\n<\/ol>\n

      Na tej drodze krzy\u017ca, czyli duchowego oczyszczenia ciemnej nocy ducha chrze\u015bcijanin prosi o pomoc Maryj\u0119, kt\u00f3ra wsp\u00f3\u0142cierpia\u0142a z Jezusem. Przy Jej pomocy chce doj\u015b\u0107 do celu.<\/span><\/p>\n

      \u201ePodaj mi, podaj Twoj\u0105 d\u0142o\u0144 przeczyst\u0105<\/span>
      \nBom ja chwiej\u0105ca si\u0119 jak ma\u0142e dzieci\u0119<\/span>
      \nWi\u0119c Ty mnie prowad\u017a ta drog\u0105 ciernist\u0105<\/span>
      \nKt\u00f3r\u0105 Pan dla mnie \u015bciele na tym \u015bwiecie.<\/span><\/p>\n

      Jam taka s\u0142aba jako wiotka trzcina<\/span>
      \nKt\u00f3ra si\u0119 chwieje od wiatru ka\u017cdego<\/span>
      \nWspieraj Twe dziecko, o Matko Jedyna<\/span>
      \nBy go nie zra\u017ca\u0142 ci\u0119\u017car krzy\u017ca Twego.<\/span><\/p>\n

      Naucz mnie, naucz d\u017awiga\u0107 go mi\u0142o\u015bnie<\/span>
      \nNaucz to kocha\u0107, co tak bardzo boli<\/span>
      \nZ cierni koron\u0119 chce zwija\u0107 rado\u015bnie<\/span>
      \nWielbi\u0105c w tym rozkaz Jezusowej woli\u201d.<\/span><\/p>\n

      To wo\u0142anie o pomoc do Maryi s\u0142owami pie\u015bni by\u0142o spowodowane, jakby si\u0119 zewn\u0119trznie wydawa\u0142o tylko ci\u0119\u017ckim \u017cyciem doczesnym, ale przede wszystkim pewnym etapem \u017cycia chrze\u015bcijanina, kt\u00f3ry wype\u0142niaj\u0105 \u201eprzedziwne\u201d bolesne pr\u00f3by, burze szalej\u0105ce w\u00a0duchowej sferze jego wn\u0119trza. Dlatego w powy\u017cszej pie\u015bni poezji mistycznej przejawiaj\u0105 si\u0119 rozmaite skargi i \u017cale, jakie zanosi do Matki Bo\u017cej: \u201ewznosz\u0119 \u0142zawe oczy\u201d, \u201esmutna ta ziemska kraina\u201d, \u201et\u0119sknota i b\u00f3l serce t\u0142oczy\u201d, \u201ejaka ja biedna\u201d, \u201ejak si\u0119 z cierni \u017cycie moje plecie\u201d, \u201eb\u00f3l tylko wsz\u0119dzie znajduj\u0119 i ciernie\u201d.30<\/sup><\/a><\/sup> S\u0105 one wyrazem cierpie\u0144 wewn\u0119trznych, po\u0142\u0105czonych z poczuciem szcz\u0119\u015bcia i radosnymi uniesieniami serca. Poniewa\u017c B\u00f3g prowadzi dusz\u0119 poprzez pragnienie cierpie\u0144, aby j\u0105 oczy\u015bci\u0107 w mi\u0142o\u015bci krzy\u017ca. Nie maj\u0105 one charakteru patologicznego, ale s\u0105 wyrazem przygniataj\u0105cego ci\u0119\u017caru ducha. Co za\u015b jest najwa\u017cniejsze, zachowanie si\u0119 chrze\u015bcijanina w tym tajemniczym cierpieniu, cechuje wznios\u0142a postawa teologiczna oraz maryjna. Mimo tego wszystkiego, dominuj\u0105cym prze\u017cyciem jest \u015bwiadomo\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142cierpienia z Chrystusem. Dlatego dusza prosi Maryj\u0119, aby te \u201ecierniowe zwoje\u201d zanios\u0142a Jezusowi w niebie, gdy\u017c s\u0105 to jej \u201ewie\u0144ce, to s\u0105 kwiaty moje, kt\u00f3re zanosz\u0119 dla Niego przez Ciebie\u201d. W zamian prosi tylko o \u201eros\u0119 pociechy\u201d p\u0142yn\u0105c\u0105 z Jego Serca:<\/span><\/p>\n

      \u201eBym od tej rosy jak trawa uschni\u0119ta<\/span>
      \nZn\u00f3w orze\u017awienia i si\u0142y nabra\u0142a<\/span>
      \nBym zn\u00f3w z niemocy mi\u0142o\u015bci\u0105 d\u017awigni\u0119ta<\/span>
      \nNa szczyt Kalwarii z Panem wst\u0119powa\u0142a\u201d.<\/span><\/p>\n

      Z powy\u017cszej poezji mistycznej, a wi\u0119c z pie\u015bni \u201eDo Niebieskiej Matki mojej\u201d wynika jakby regularny rytm cierpie\u0144 duchowych. Krzy\u017c, w kt\u00f3rym dusza rozpozna\u0142a dar mi\u0142o\u015bci, przyj\u0119ta aktem wolnego wyboru. Dar ten sta\u0142 si\u0119 w niej iskr\u0105 zapalaj\u0105c\u0105 w jej wn\u0119trzu si\u0142\u0119 ducha. Mia\u0142a dusza \u2013 jak widzimy \u2013 szczeg\u00f3lne upodobanie do Maryi, jako Matki, Matki \u015awi\u0119tej, Matki Jedynej, Matki mojej, Gwiazdy Rajskiej, Lilii \u015alicznej, Kr\u00f3lowej dziewic, Bogarodzicy, kt\u00f3rej zawierza jej bolesne pro\u015bby do swego Syna, aby do jej serca sp\u0142yn\u0105\u0142 jaki\u015b promyk Chrystusa, \u201epromie\u0144 z\u0142oty\u201d:<\/span><\/p>\n

      \u201eAch Gwiazdo Rajska, Matko moja \u015awi\u0119ta<\/span>
      \nNiech mi od Ciebie b\u0142y\u015bnie promie\u0144 z\u0142oty<\/span>
      \nBy dusza w\u0105t\u0142a i b\u00f3lem \u015bci\u015bni\u0119ta<\/span>
      \nDr\u017ce\u0107 ju\u017c przesta\u0142a na widok Golgoty\u201d.<\/span><\/p>\n

      W tym stanie b\u00f3lu duchowego, mo\u017cna przyj\u0105\u0107, \u017ce s. Marta s\u0142owami powy\u017cszej pie\u015bni wyra\u017ca postaw\u0119 ufno\u015bci, zawierzenia Maryi Matce, a tak\u017ce postaw\u0119 wierno\u015bci i wytrwania wobec Jezusa. Dlatego wyra\u017ca wytrwanie do ko\u0144ca \u017cycia na Kalwarii i pragnie umrze\u0107 z Jezusem na krzy\u017cu. Ta postawa rzeczywistego d\u017awigania krzy\u017ca by\u0142a r\u00f3wnocze\u015bnie wyrazem jej szczerej i mocnej woli wobec woli Bo\u017cej: \u201edo dna m\u00f3j kielich wychyl\u0119 z ostatni\u0105 kropl\u0105 mej ziemskiej goryczy\u201d. W\u00f3wczas prosi Maryj\u0119 o wstawiennictwo u Syna, aby Jego mi\u0142osierdzie przyj\u0119\u0142o j\u0105 do nieba. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce ca\u0142kowite zjednoczenie z Bogiem s.\u00a0Marty dokonywa\u0142o si\u0119 przez krzy\u017c, ale nie po\u0142o\u017cy\u0142o kresu jej \u017cyciu ofiary. Zosta\u0142a oddana Oblubie\u0144cowi Boskiemu przez krzy\u017c, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 r\u0119kojmi\u0105 jej wierno\u015bci. Dlatego jej cierpienia wyra\u017cone pie\u015bni\u0105 \u201eModlitwa\u201d mia\u0142y r\u00f3\u017cn\u0105 intensywno\u015b\u0107 i jednocze\u015bnie by\u0142y przeplatane nowymi przepromieniaj\u0105cymi j\u0105 \u0142askami:<\/span><\/p>\n

      \u201eGdy serce pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci i wiary<\/span>
      \nZwracam ku niebu swe oczy w\u015br\u00f3d \u0142ez.\u201d<\/span><\/p>\n

      \u00a0<\/b><\/span><\/p>\n

      4. Mistyka rado\u015bci<\/b><\/span><\/p>\n

      Prze\u017cywane cierpienia \u201eprowokuj\u0105\u201d heroiczne akty wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci Boga ponad wszystko. Dla chrze\u015bcijanina, kt\u00f3ry ich doznaje, posiadaj\u0105 g\u0142\u0119boki sens i rodz\u0105 wy\u017csze warto\u015bci, jednocz\u0105 \u015bci\u015ble z Bogiem i Maryj\u0105, nastawiaj\u0105 do \u017cycia wiecznego, daj\u0105 si\u0142\u0119 prowadzenia innych do nieba. Udzia\u0142 za\u015b w M\u0119ce Jezusa Chrystusa i w Jego cierpieniach posiada sens soteriologiczny. Staje si\u0119 on aposto\u0142em wsp\u00f3\u0142pracy z cierpi\u0105cym Chrystusem. \u015awiadcz\u0105 o tym fragmenty przytoczonych strof powy\u017cszych pie\u015bni, kt\u00f3rych nie potrzebujemy powtarza\u0107. Mimo tego stanu ducha, chrze\u015bcijanin doznaje szcz\u0119\u015bcia w tej mi\u0142o\u015bci. Dlatego s. Marta wyra\u017ca je w przytoczonej pie\u015bni \u201eSzcz\u0119\u015bcie mi\u0142o\u015bci\u201d:<\/span><\/p>\n

      \u201eKocha\u0107, kocha\u0107 bo to na tym \u015bwiecie<\/span>
      \nSzcz\u0119\u015bcie w mi\u0142o\u015bci tylko spoczywa<\/span>
      \nBo taka dusza tylko szcz\u0119\u015bliwa<\/span>
      \nCo wietrzyk \u017cycia z mi\u0142o\u015bci\u0105 plecie\u201d.<\/span><\/p>\n

      Dalej pie\u015b\u0144 wyznaje, \u017ce chrze\u015bcijanin jako dziecko, a w\u0142a\u015bciwie jego serce chcia\u0142o kocha\u0107 kwiatki pachn\u0105ce, ptaszki, pszcz\u00f3\u0142ki, motylka, pieska. Ale ten opis mi\u0142o\u015bci w jego duszy rozpali\u0142 B\u00f3g \u201echc\u0105c by w niej mi\u0142o\u015b\u0107 jak wiatr nie wygas\u0142a\u201d. To szcz\u0119\u015bcie duszy wyra\u017ca nast\u0119pna pie\u015b\u0144 pt. \u201ePie\u015b\u0144 wesela\u201d, kt\u00f3ra wyra\u017ca rado\u015b\u0107 \u017cycia w niebie, ale te\u017c rado\u015b\u0107 \u017cycia na ziemi w prostocie, mi\u0142o\u015bci, pokorze; pod opiek\u0105 Maryi, kt\u00f3ra jest Gwiazd\u0105 i S\u0142o\u0144cem dla cz\u0142owieka oraz \u015bw. J\u00f3zefa obro\u0144cy czysto\u015bci dusz. Ale w tej pie\u015bni znajdujemy zn\u00f3w mistyk\u0119 oblubie\u0144cz\u0105, mistyk\u0119 szcz\u0119\u015bcia i rado\u015bci. Chocia\u017c Jezus jest Oblubie\u0144cem, to jednak pochyla si\u0119 nad cz\u0142owiekiem. Dlatego chrze\u015bcijanin nie musi trwo\u017cy\u0107 si\u0119:<\/span><\/p>\n

      \u201eCho\u0107 tak wielki jest Tw\u00f3j Oblubieniec<\/span>
      \nCh\u0119tnie jednak ca\u0142y si\u0119 On schyla<\/span>
      \nGdzie wonieje serc dziewiczych wieniec\u201d,<\/span><\/p>\n

      a \u201ebole\u015bci ciernia i ofiary\u201d wiod\u0105 go \u201ew Oblubie\u0144ca progi\u201d.Jest pewien, \u017ce po \u015bmierci nazwie Jezus jego dusz\u0119 \u201ewieczn\u0105 sw\u0105 Oblubienic\u0105\u201d,czytamy w pie\u015bni \u201eT\u0119sknota oblubienicy za Panem Jezusem\u201d, a ona nazwie Go \u201eOblubie\u0144cem Maryi\u201d,co wyra\u017ca pie\u015b\u0144 \u201eSzcz\u0119\u015bcie w\u00a0mi\u0142o\u015bci\u201d.<\/span><\/p>\n

      Zako\u0144czenie<\/b><\/span><\/p>\n

      Wybrane pie\u015bni przez s. Mart\u0119 sugeruj\u0105, i\u017c najcz\u0119\u015bciej prze\u017cywa opuszczenie przez Boga. Ale to poczucie opuszczenia prze\u017cywane wzorem Syna Bo\u017cego by\u0142o dla niej klimatem, w jakim dope\u0142nia\u0142a si\u0119 jej najwi\u0119ksza ofiara \u017cycia. Omawiane prze\u017cycia Siostry mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce by\u0142y ci\u0105g\u0142e i bolesne. B\u00f3l, kt\u00f3ry p\u0142ynie z poczucia zupe\u0142nego opuszczenia jest od strony afektywnej uwa\u017cany za podstawowe i najwi\u0119ksze cierpienie. \/Por. A. Rusza\u0142a, Ze \u015bwi\u0119tym Janem od Krzy\u017ca, dz. cyt., s. 196\/<\/i><\/span>Ale pragnie ona zawsze by\u0107 blisko Boga. By\u0142a te\u017c \u015bwiadoma, \u017ce \u017ar\u00f3d\u0142em tych cierpie\u0144 jest Bo\u017ca mi\u0142o\u015b\u0107. Dlatego oczyszczenie by\u0142o jednym z tych cierpie\u0144, jakie s. Marta uwa\u017ca\u0142a za charakterystyczne dla siebie. By\u0142o te\u017c elementem drogi prowadz\u0105cej do zjednoczenia z Bogiem i pragnienia przebywania w niebie razem z Maryj\u0105.<\/span><\/p>\n

      Chocia\u017c s. Marta nie zostawi\u0142a nam opis\u00f3w prze\u017cy\u0107 mistycznych to jednak dob\u00f3r pie\u015bni pozostawiony w jej w\u0142asnym \u201eModlitewniku\u201d odpowiada jej stanowi ducha; jak r\u00f3wnie\u017c modlitwy napisane przez ni\u0105. Wybrane pie\u015bni potwierdzaj\u0105, \u017ce jej prze\u017cycia mistyczne mia\u0142y charakter duchowego cierpienia, nocy oczyszcze\u0144, a zarazem pragnienia nieba. \u015awiadkowie jej \u017cycia zeznaj\u0105, \u017ce s. Marta mia\u0142a widzenie krzy\u017ca: \u201eOt\u00f3\u017c stan\u0105\u0142 nad ni\u0105 krzy\u017c, z krzy\u017ca pe\u0142nego p\u0142omieni przemawia (\u2026) Pan Jezus: C\u00f3rko zno\u015b wszystkie cierpienia i krzy\u017ce cierpliwie, pracuj dla swoich, wkr\u00f3tce ciebie do Siebie powo\u0142am\u201d.\/Uwagi i spostrze\u017cenia o \u015b.p. S. Mi\u0142. Marcie Annie (bin) Zuzannie Marii Wieckiej, urodzonej dnia 12 stycznia 1874 r. w Nowym Wiecu, powiat Ko\u015bcierzyna, a zmar\u0142ej dnia 30 maja 1904 r. w \u015aniatynie (Ma\u0142opolska) spisane przez ksi\u0119dza Paw\u0142a Jana Wieckiego, niegodnego brata \u015b.p. S. Marty Anny Zuzanny Marii Wieckiej zamieszka\u0142ego w Starogardzie Gda\u0144skim (arch.)\/<\/i><\/span> Ponadto s. Marta do\u015bwiadcza zachwytu po przyj\u0119ciu Komunii \u015bw., przebywa zatopiona w modlitwie, a po jej \u015bmierci odczuwano mi\u0142y zapach. R\u00f3wnie\u017c \u015bwiadkowie m\u00f3wi\u0105 o wydarzeniach cudownych dokonanych przez jej modlitwy w czasie \u017cycia oraz o jej wstawiennictwie po \u015bmierci.\/Por. A. Brz\u0119k, Odda\u0107 \u017cycie. Marta Maria Wiecka. Siostra Mi\u0142osierdzia, Krak\u00f3w 2000, s. 76-78.\/<\/i><\/span><\/span><\/p>\n

       <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

      Ks. Stanis\u0142aw Urba\u0144ski Siostra Marta nie pozostawi\u0142a nam \u201eDziennika duszy\u201d, w kt\u00f3rym przedstawi\u0142aby swoj\u0105 mistyk\u0119 prze\u017cyciow\u0105. Jedynie pozostawi\u0142a bardzo ubogi \u201eModlitewnik\u201d z wybranymi pie\u015bniami i poezj\u0105 mistyczn\u0105, kt\u00f3ra \u2013 jak mo\u017cna s\u0105dzi\u0107 \u2013 wyra\u017ca\u0142a jej stan duszy. \u015awiadczy o\u00a0tym odpowiedni wyb\u00f3r pie\u015bni, przede wszystkim opisuj\u0105cy oczyszczenie duszy. Chrze\u015bcijanin, opisuj\u0105c stan swojej duszy, w rzeczywisto\u015bci potrafi […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-730","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/730","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=730"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/730\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":765,"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/730\/revisions\/765"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/martawiecka.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=730"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}