Beatyfikacja Siostry Marty Wieckiej

beatyfikacja

GALERIA zdjęć

s. Józefa Wątroba

Proces kanonizacyjny s. Marty Wieckiej rozpoczęty w 1997 roku w Archidiecezji Lwowskiej został uwieńczony jej beatyfikacją dnia 24 maja 2008 r.  w Parku Kultury im. B. Chmielnickiego we Lwowie.

HOMILIA KARD. BERTONE PODCZAS BEATYFIKACJI 

       RELACJA Z BEATYFIKACJI S. MARTY WIECKIEJ

s. Józefa Wątroba

Proces kanonizacyjny s. Marty Wieckiej rozpoczęty w 1997 roku w Archidiecezji Lwowskiej został uwieńczony jej beatyfikacją dnia 24 maja 2008 roku. Na uroczystość beatyfikacyjną przybył do Lwowa Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej kard. Tarcisio Bertone. Przewodniczył on Mszy św. w lwowskim Parku Kultury im. Bohdana Chmielnickiego. W Eucharystii uczestniczyło ponad 7 tysięcy wiernych, w tym około tysiąc Polaków. Wśród pielgrzymów pokaźną liczbę stanowiły Siostry Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo (szarytki) z trzech prowincji polskich, a także z innych prowincji europejskich.

Przygotowania do tej uroczystości rozpoczęły się kilka miesięcy wcześniej. We wrześniu 2007 roku Wizytatorka Krakowskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia s. Anna Brzęk powołała Komisję Organizacji Uroczystości Beatyfikacji Siostry Marty Wieckiej. Po raz pierwszy zebrała się ona 18 września i nakreśliła szczegółowy plan działania. Powołano pięć podkomisji: liturgiczną, medialną, wydawniczą oraz do spraw dekoracji i organizacji pielgrzymek. Zadbano także o utworzenie strony internetowej „martawiecka.pl” i przygotowanie Domu Prowincjalnego w Krakowie przez renowację Kaplicy oraz organizację Sali Pamiątek.

W listopadzie dołączyła do tych przygotowań Asystentka Generalna s. Margaret Barrett wraz z Siostrą Radną Generalną Žofią Daniščakovą, by w imieniu Matki Generalnej s. Evelyne Franc wspierać Prowincję Krakowską Sióstr Miłosierdzia w tych przedbeatyfikacyjnych przygotowaniach. Równocześnie Siostra Wizytatorka podjęła współpracę z Księdzem Arcybiskupem Mieczysławem Mokrzyckim, którego Ksiądz Kardynał Marian Jaworski uczynił odpowiedzialnym za całość organizacji. W grudniu tego samego roku przybył także z Rzymu do Krakowa Postulator Generalny procesów wincentyńskich ks. Giuseppe Guerra celem konsultacji oprawy liturgicznej samej uroczystości.

Z początkiem lutego 2008 roku został powołany komitet, który bezpośrednio był odpowiedzialny za realizację przygotowań beatyfikacyjnych we Lwowie. Seminarium Duchowne w Brzuchowicach wyszło naprzeciw Zgromadzeniu, użyczając swojej gościny. Po raz pierwszy członkowie tego komitetu spotkali się 9 lutego we Lwowie. Siostra Maria Kolbusz SM i Ksiądz Stanisław Chorągwicki CM wielokrotnie przekraczali granicę polsko – ukraińską, aby sprostać wszelkim wymogom obu krajów. Granica strefy Schengen sprawiała wiele kłopotów. Podobnie Siostra Wizytatorka i Ojciec Dyrektor Marcin Stasiowski wielokrotnie przemierzali drogę między Krakowem, Lwowem i Śniatynem, a ponadto osobiście dostarczyli do Paryża ikonę bł. s. Marty Wieckiej oraz materiały

Sprawom organizacyjnym towarzyszyła praca nad rozpowszechnieniem informacji o beatyfikacji s. Marty w prasie, radiu i telewizji. Dom Prowincjalny przy ulicy Warszawskiej w Krakowie stał się miejscem spotkań organizacyjnych i informacyjnych oraz nagrań telewizyjnych. Oprócz tego siostry podejmowały zaproszenia do studiów nagrań oraz poszczególnych parafii. Wśród sióstr znalazły się także poetki, kompozytorki, malarki, dekoratorki, chórzystki etc., które na różny sposób rozsławiały imię nowej Błogosławionej.

Nadszedł długo oczekiwany, majowy dzień beatyfikacji (24.05.2008). Przy ulicy Stryjskiej we Lwowie parkowały wciąż nowe autokary, a rzesza pielgrzymów zmierzała na plac beatyfikacyjny. Nad ołtarzem polowym rozciągała się długa banderola z napisem w języku ukraińskim i łacińskim: Miłość Chrystusa ukrzyżowanego przynagla nas – hasło przewodnie Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo. Po lewej stronie ołtarza zawieszono obraz beatyfikacyjny s. Marty, a po prawej godło Zgromadzenia, przedstawiające płonące serce z krucyfiksem pośrodku.

Eucharystię poprzedziło czuwanie modlitewne. Przypomniano wówczas sylwetkę bł. s. Marty, a różne zespoły i chóry śpiewały pieśni dziękczynienia i uwielbienia. Czas czuwania uświetnił zespół klerycki Księży Misjonarzy LAZARYŚCI z Krakowa, chór chłopięcy PUERI CANTORES z Limanowej, zespół ewangelizacyjny KANA z Kijowa i CHÓR MARIAŃSKI z Krakowa. Każdy uczestnik beatyfikacji otrzymał granatową torebkę, w której znajdował się: kremowy szalik z napisem w języku polskim i ukraińskim: S. MARTA WIECKA, 24.05.2008, różaniec z ziemią z grobu bł. s. Marty, książeczka z tekstami liturgii w różnych językach oraz obrazki z podobizną Błogosławionej.

Matka Generalna Zgromadzenia – Evelyne Franc – przybyła razem ze swoją Radą Generalną z Paryża. Zgromadzenie Księży Misjonarzy reprezentował ks. Generał Gregory Gay, wikariusz generalny ks. Józef Kapuściak z Rzymu, dyrektor generalny Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia ks. Javier Álvarez pochodzący z Hiszpanii, postulator generalny ks. Giuseppe Guerra z Włoch oraz inni liczni księża i klerycy Zgromadzenia Misji. W uroczystości brali udział także przedstawiciele Kościoła greko-katolickiego i prawosławnego. Eucharystii przewodniczył sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, kard. Tarcisio Bertone. Wśród dostojników Kościoła różnych narodowości i wyznań był obecny kard. Stanisław Dziwisz z Krakowa wraz z ks. bp Janem Zającem i inni dostojnicy Episkopatu Polski.

O godz. 11.00 czasu ukraińskiego wyruszyła procesja na wejście. Wydawało się, że nie ma ona końca. Podążało w niej około 300 kapłanów, ubranych w jasno kremowe ornaty – dar Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia. Uśmiechnięci, szczęśliwi, pozdrawiali znane sobie osoby. Wśród nich był również Dyrektor Krakowskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia – ks. Marcin Stasiowski CM. Siostra Marta Wiecka – młoda szarytka, licząca zaledwie 30 lat życia, zaprosiła na swoje święto księży z: Włoch, Niemiec, Polski, Ukrainy, Węgier i Francji.

Po obrzędach wstępnych Mszy św. rozpoczął się OBRZĘD BEATYFIKACJI. Najpierw metropolita lwowski kard. Marian Jaworski po polsku i ukraińsku przedstawił prośbę o przystąpienie do aktu beatyfikacji. Następnie przedstawiono uczestnikom Eucharystii postać Służebnicy Bożej, a kard. T. Bertone z upoważnienia Ojca Świętego Benedykta XVI odczytał list apostolski, w którym Najwyższy Pasterz napisał: Po przyjęciu prośby Księdza Arcybiskupa Lwowskiego, Kardynała Mariana Jaworskiego i innych naszych braci w Biskupstwie oraz licznych wiernych, i po wysłuchaniu opinii Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, na mocy naszej Władzy Apostolskiej pozwalamy, aby Czcigodna Służebnica Boża Marta Wiecka ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia, która poświęciła życie na służbę ubogim i chorym, od chwili obecnej była zawsze nazywana Błogosławioną. Jej święto będzie obchodzone każdego roku w dniu 30 maja w określonych miejscach zgodnie z przepisami prawa. W Imię Ojca i Syna I Ducha Świętego. Amen. Po obrzędzie beatyfikacyjnym nastąpiło odsłonięcie obrazu nowej Błogosławionej.

Obraz beatyfikacyjny s. Marty Wieckiej wykonany został w technice olejnej na płótnie o wymiarze 2×1,45 m. Postać błogosławionej naturalnej wielkości namalowana została na podstawie zachowanej fotografii. Bł. Marta Wiecka trzyma w ręku notes, w którym zapisywała swoje i innych modlitwy. W tle znajduje się stylizowana panorama Śniatyna nad Prutem, z wyeksponowaną budowlą ratusza, szpitala, w którym pracowała bł. s. Marta, aktualnego domu Sióstr Miłosierdzia w Śniatynie, oraz sylwetami świątyń różnych wyznań (kościół rzymskokatolicki i ormiański, cerkwie unicka i prawosławna, synagoga), co podkreśla ekumeniczną wymowę życia i pracy błogosławionej Marty. Odsłonięcia obrazu dokonał p. Ryszard Scechura, który wraz ze swoją firmą wiele sił i czasu poświęcił na przygotowanie ołtarza polowego i odnowienie kościoła w Śniatynie oraz autor obrazu beatyfikacyjnego p. Marcin Kołpanowicz z Krzeszowic koło Krakowa.

Po odsłonięciu obrazu Matka Generalna Evelyne Franc przyniosła w procesji relikwie bł. s. Marty Wieckiej. Towarzyszyły jej Wizytatorka Krakowskiej Prowincji Sióstr Miłosierdzia s. Anna Brzęk wraz z Wizytatorkami pozostałych dwóch polskich prowincji Sióstr Miłosierdzia: chełmińsko-poznańskiej – s. Hanna Cybula i warszawskiej – s. Stanisława Kokosza oraz Radne Generalne. Siostry niosły świece i kwiaty. Od tej chwili bł. s. Marta Wiecka stała się „własnością” Ludu Bożego szczególnie tej ziemi, na której spędziła ostatnie lata życia, a dzisiaj należącej do Ukrainy. Kardynał Marian Jaworski w imieniu Kościoła we Lwowie złożył podziękowanie Ojcu Świętemu za wpisanie Siostry Marty do grona błogosławionych. Wtedy zabrzmiał hymn błogosławieństwa i chwały: Chwała na wysokości Bogu. Na liturgię słowa złożyły się czytania: z Pieśni nad Pieśniami (Pnp 8, 6-7), z Pierwszego listu św. Jana Apostoła (1J5, 1-5) i Ewangelia według św. Jana (J15, 9-17).

Podczas Uroczystości śpiewał Chór Sióstr Miłosierdzia i Księży Misjonarzy pod dyr. Ks. P. Węglarza, Chór Mariański pod dyr. J. Rybarskiego z Krakowa, Chór im. S. P. Ludkiewicza pod dyr. W. Gnid oraz Chór Chłopięcy Bazyliki Matki Bożej Bolesnej w Limanowej pod dyr. H. Dyczek. Eucharystię celebrowano po łacinie. Czytania były po polsku i ukraińsku. Psalm responsoryjny wykonały Siostry Miłosierdzia św. Wincentego obrządku greko-katolickiego. Ewangelię odśpiewali dwaj diakoni: rzymskokatolicki po polsku i grekokatolicki po ukraińsku. Wezwania modlitwy wiernych wypowiadano w różnych językach: francuskim, ukraińskim, polskim, hiszpańskim, węgierskim, angielskim i rosyjskim. W długiej procesji z darami szli m. in. członkowie rodziny bł. s. Marty, mieszkańcy Śniatyna, delegacja Państwowej Szkoły Podstawowej im. S. Marty Wieckiej ze Szczodrowa, pielęgniarki ze szpitala z Bochni, górale z Ochotnicy oraz siostry szarytki. Jedna z nich była ubrana w dawny strój zgromadzenia z prawdziwym, wielkim, pięknym kornetem, symbolem miłosierdzia.

W homilii wygłoszonej po włosku a tłumaczonej na ukraiński i polski, kard. Bertone przypomniał, że Ukraina pozostała wierna Chrystusowi i Stolicy Apostolskiej także podczas długiego okresu komunistycznego prześladowania, zaś Jan Paweł II, przebywając tam z wizytą apostolską w 2001 r., nazwał ją narodem – przyjacielem. Dziś – mówił kard. Bertone – spełnia się wieloletnie pragnienie narodu ukraińskiego, wyniesienia do chwały ołtarzy jednej spośród was, Siostry Marty Wieckiej, której grób w minionym okresie stał się symbolem jedności i przykładem prawdziwego dialogu ekumenicznego. Na zakończenie Kardynał powiedział po ukraińsku: Niech Bóg będzie z wami! Bardzo dziękuję. Bardzo dziękuję”. Kard. Bertone wręczył kard. Jaworskiemu dar Ojca św. Benedykta XVI. Był nim ornat i mitra z herbem papieskim. Transmisję z beatyfikacji przeprowadziła TV Polonia oraz Radio Maryja, dzięki czemu rozsiane po świecie szarytki oraz inni wierni mogli śledzić przebieg uroczystości.

Dziwnym zrządzeniem Opatrzności siostra Marta po 134 latach powróciła na teren, gdzie stawiała pierwsze kroki w posłudze Siostry Miłosierdzia. Jej beatyfikacja we Lwowie uwieńczyła wołania ludzi poruszonych ofiarną miłością tej młodej szarytki. Niech z wyżyn niebios wyprasza łaski dla Lwowa i wszystkich krajów, z których przybyli pielgrzymi i nie tylko tych. Serce nowej Błogosławionej było zawsze szeroko otwarte.